# भर्खरै
Namaste Icon

यो संसार जस्ले जन्मायो– उसैले जान्दछ मलाई

यो संसार जस्ले जन्मायो– उसैले जान्दछ मलाई

मेरो आफ्नै क्षितिज छ त्यहीं मेरो नयाँ संसार,
जहाँ हिमाल हाँसेको छ त्यही मेरो प्यारो नेपाल ।

यो संसार जस्ले जन्मायो उसैले जान्दछ मलाई,
भएको सबै सुनाएँ तर कसैले जानेन मलाई ।

एउटा फूलको थुङ्गामा छ फूलेको मेरो लामो कथा,
शुरुहुन्छ तरङ्गबाट गई टुङ्गिन्छ मिलनमा,

हास्ने मान्छे हास्दै आऊ, रुने आउदै नआऊ,
म पौडदैछु पोखरीमा बिचैमा मलाई नरुवाऊ ।

गुलाफ पनि फूल्दछ, गुराँस पनि फूल्दछ,
चाँप,बेली सबै फूल्छन्, मान्छे फूल्न नसकेर ।

यो संसार जस्ले जन्मायो उसैले जान्दछ मलाई,
भएको सबै अर्पिएँ, तर कहिले बुझेन मलाई ।

मेरो आफ्नै क्षितिज छ त्यहीं मेरो नयाँ संसार,
जहाँ हिमाल हाासेको छ त्यही मेरो प्यारो नेपाल ।

–दीर्घराज प्रसाई -  dirgharajprasai@gmail.com

Ad

सम्बन्धित समाचारहरु

वाङ्मय शताब्दी पुरुष सत्यमोहन जोशीसम्बन्धी चित्रकला प्रतियोगिता हुने

ललितपुर । नेपालको कला, संस्कृति, साहित्य तथा पुरातत्वका क्षेत्रमा महत्वपूर्ण योगदान दिएको भन्दै वाङ्मय शताब्दी पुरुष सत्यमोहन जोशीसम्बन्धी चित्रकला प्रतियोगिता हुने भएको छ । योङ पिकासो, शान्ति विद्याश्रम माध्यमिक विद्यालय, सहयात्रा नामक संस्था र पाटन दरबार संग्रहालयको संयुक्त आयोजनामा जोशीको सम्मानमा ‘वाङ्मय शताब्दी पुरुष दोस्रो खुला चित्रकला प्रतियोगिता’ हुने भएको हो ।

ए हजूर, गजूर ढल्दैछ !

ए हजूर, गजूर ढल्दैछ !

ए हजूर, बलत्कारको पीडाले कोशी र नारायणी रुन्छ– देशको टेन्डर भएको सुनेर, शिवको ताण्डव नृत्य निस्तेज छ, बुद्ध रोएका छन्–बराह्रक्ष्ोत्रमा स्याल कराएको सुनेर, श्रीपेचको पेच खुस्काएर, ब्रम्हलुट चम्केको– टुलुुटुलु हेरिरहेका छौं–स्वदेशी सैतानहरुको, हिरण्यकशेपु, कंशको राजझैं, आतताईहरुको, ए हजूर, हेर्न नसकिने भो–देशको गजूर ढलेको ।

Ad

प्रतिक्रिया दिनुहोस