Ad
Ad

‘काम गर्नका लागि पार्टीभित्र धेरै ठाउँ छन्, साथीहरुको असन्तुष्टि अराजक हुनु भएन’

‘काम गर्नका लागि पार्टीभित्र धेरै ठाउँ छन्, साथीहरुको असन्तुष्टि अराजक हुनु भएन’

तत्कालीन दुई ठूला कम्युनिष्ट राजनीतिक शक्तिहरु नेकपा एमाले र माओवादी केन्द्रबीच पार्टी एकता भएको लामो समपपछी मात्र भर्खरै सबै जिल्लामा कमिटीहरु बनी एकताले पूर्णता पाउँदै छ । सबै जिल्ला र देशभरका महानगरपालिकाका इन्चार्ज र सहइन्चार्ज समेत तोकिसकिएका छन् । ललितपूर जिल्लामा पनि पार्टी केन्द्रले निर्धारण गरेको मापदण्डबमोजिम नै जिल्ला कमिटि गठन भएको छ , यद्यपि कमिटि गठन र शपथ ग्रहणका समयमा कमिटीमा नपरेका जिल्लाका केही नेता तथा कार्यकर्ताहरुमा असन्तुष्टि र विरोध रहेको पनि पाईएको छ । अब नवगठित जिल्ला कमिटि जिल्लाभित्र पार्टीको विरासत जोगाउने र संगठन सुदृढीकरणमा कसरी अघि बढ्ला ? गत संसदीय निर्वाचनमा नेकपाले नै क्लीनस्वीप गरेको जिल्लाको विरासत अर्को निर्वाचनमा पनि जोगिएला ? यिनै यावत विषयवस्तुको पेरिफेरीमा रहेर नेकपाको ललितपुर जिल्ला कमिटिका अध्यक्ष हरिकृष्ण ब्यन्जनकार सँग दर्पण दैनिकका लागि सन्तोष दाहालले गरेको कुराकानीको सारसंक्षेप ।

शक्तिशाली नेपाल कम्युनिष्ट पार्टीको जिल्ला अध्यक्षको जिम्मेवारी लिईरहँदा केकस्तो जिम्मेवारीबोध भईरहेको छ ?
दुई ठूला पार्टी मिल्दा र त्यसको जिल्ला नेतृत्व लिँदा हामीमा थुप्रै अवसर र चुनौतीहरु सँगसँगै प्राप्त भएका छन् । पार्टीभित्रका थुप्रै साथीहरुलाई हामीले मिलाएर लानुपर्ने अवस्था छ । दुइटा फरक स्कुलिङबाट आएका साथीहरुलाई एउटै विचार , भावनामा गोलबद्ध गरेर लानुपर्ने अवस्था छ । थुप्रै साथीहरुलाई पार्टीभित्र अवसरको साथै काम दिनुपर्ने अवस्था पनि छ । अहिले स्थानीय तहलाई नेतृत्व दिनुपर्ने अवस्था पनि छ । त्यस्तै केन्द्रिय तथा प्रदेश सरकारले गरेका राम्रा कामको प्रचार गर्दै जनताको बीचमा लाने र जनताले नपचाएका कामहरुलाई माथिल्लो सरकारका नेताहरुलाई सुझाव दिनु हाम्रो दायित्त्व हुन्छ । यसका लागि हामी संस्थागत ढंगले सल्लाह गर्छौं र सुझाव दिन्छौं । समग्रमा भन्नुपर्दा मलाई एउटा ठूलो र गहन जिम्मेवारी प्राप्त भएकोछ , जुन पूरा गर्नका लागि मा सबैसँग सल्लाह र छलफल गरेर अघि बढ्नेछु ।

पार्टी संगठन निर्माण र सुदृढीकरणमा नयाँ जिल्ला कमिटि अब कसरी अगाडी बढ्छ ?
हामी सबै मिलेर संस्थागत ढंगले नै अगाडी बढ्छौँ । जसरी पार्टी केन्द्रिय कमिटीले प्रदेश कमिटि , जिल्ला कमिटि अध्यक्ष , सदस्य , इन्चार्ज , सहइन्चार्जहरुका लागि मापदण्ड बनाएर सोहीअनुसार लागु भयो , त्यसैगरी जिल्लाका स्थानीय र तल्लो तहसम्मका सबै कमिटि निर्माणका लागि पनि हामी मापदण्ड बनाएर जान्छौं । यसो हुँदा आफू निकटको मान्छे पर्यो भन्ने विवादपनि रहन्न , कसैलाई काखा कसैलाई पाखा गर्ने स्थिति पनि रहन्न । मापदण्डभित्र पर्ने हरु मात्र रहन्छन । फेरी पछि अधिवेशन आउँदा जो जो साथीहरु सक्षम , जागरुक र क्रियाशील छन्, उनीहरु सोही मापदण्डभित्र रहेर स्वत रूपमा आउने भईहाले । यसरी हामीले निश्चित मापदण्ड अनुसार सबै कार्यकर्ताहरुलाई काम र जिम्मेवारी दिने पक्षमा नवगठित जिल्ला कमिटि छ ।

जस्तोकि अब महानगर कमिटि बनाउन बाँकी छ, १२५ जना त्यसैमा रहन्छन , नगर कमिटीमा ८१ जना अटाउछन, त्यस्तै गाउँ कमिटीमा पनि साथीहरुलाई स्थान हुन्छ । यस्तै त्यसपछि २८/२९ ओटा विभागहरु हामीले जिल्लामा बनाउनु पर्छ । त्यसमा पनि ४००/ ५०० साथीहरुलाई स्थान दिन सक्छौं । त्यस्तै जनवर्गीय संगठनमा पनि सबै वर्गका साथीहरुलाई समेट्न सकिन्छ । जिल्ला कमिटिको सल्लाहकार , प्रदेशको सल्लाहकार , प्रदेशको विभाग, प्रदेश तथा जिल्लाको ज्येष्ठ नागरिक मन्च, जिल्ला परिषदलगायत थुप्रै ठाउँमा साथीहरुले स्थान पाउनुहुन्छ । यसरी काम गर्ने धेरै ठाउँ छन् , तर मलाई यही ठाउँ नै चाहियो भन्दा पनि आफूलाई सुहाउँदो र पार्टीले दिएको ठाउँमा बस्न राजी हुनुपर्यो । यसैगरी सबैलाई मिलाएर नै नयाँ जिल्ला कमिटिलाई अगाडी बढाउने प्रयत्नमा हामी छौं ।

पूर्व एमालेमा रहँदा पनि जिल्ला कमिटिको तपाईं नै अध्यक्ष हुनुहुन्थ्यो, त्यो बेलाको नेतृत्व र अहिले एकीकृत भएको पार्टीको नेतृत्व गर्न केके भिन्नता पाउनुहुन्छ ?
भिन्नता त स्वाभाविक रूपमा हुन्छ नै । एउटा कुरा त यो एकदमै ठूलो पार्टी भयो । पूर्व एमालेको नेतृत्व गर्दा जुन बोझ थियो , अबको दिनमा त्यति मात्र बोझले पार्टी चल्न सक्दैन । अर्को मुख्य कुरो भनेको दुई ओटा फरक स्कुलिङबाट आएका साथीहरुलाई मिलाएर लैजानुपर्छ । उहाँहरुलाई सुहाउँदो व्यवहार गर्नुपर्छ , कसैलाई रुपान्तरण गर्नुपर्ने हुनसक्छ, उहाँहरुलाई जिम्मेवारी दिने क्रममा पनि कुन चाहिँ काम दिने भन्नेबारे सोचेर गर्नुपर्ने हुन्छ । पहिलेको अवस्थामा संघीयता लागु भएको थिएन , प्रदेश र अहिलेको जस्तो स्थानीय तहहरु थिएनन । अहिले पार्टीको संगठन र नेतृत्वलाई पनि संघीयताको संरचनाअनुसार नै अगाडी बढाउनुपर्ने छ । फरक भए तापनि समयको माग र जनता कार्यकर्ताको माग अनुसार नै हामी अगाडी बढ्ने अठोट छ ।

अहिलेको ललितपूर जिल्ल्ला कमिटि सार्वजनिक भईरहँदा केही पुराना तथा नयाँ साथीहरु ( जो नयाँ जिल्ला कमिटीमा छैनन् ) मा कार्यशैलीप्रति व्यापक असन्तुष्टि देखियो , पार्टीले योगदानको मुल्यांकन नगरेको पनि भनिन्छ नि ?
असन्तुष्टि हुनु त स्वाभाविक नै हो , तर त्यो असन्तुष्टि अराजकतामा परिणत हुनु भएन । सबै साथीहरुलाई एकै पटक एकै ठाउँमा अटाउन त सकिन्न नि ! पार्टी एकता भएपछी ४४१ जनाको केन्द्रिय कमिटि बन्यो , त्यसको अपेक्षा गरेर पनि अटाउन नसकेका साथीहरु पनि त धेरै हुनुहुन्छ नि ! त्यहाँ पनि त असन्तोषको वातावरण पैदा भएको छ । प्रदेश कमिटि र अन्य जिल्ला कमिटीमा पनि हालत उस्तै छ । तर अहिले नपरेका साथीहरुले निराश हुने होइन , अझै सक्रिय भएर कुशलतापूर्वक पार्टीमा काम गर्दै अर्को अधिवेशन हुँदा जसरी पनि जिल्ला कमिटीमा अटाउनु पर्छ, पर्ने हिसाबले काम गर्नु पर्यो । असफलता बाट पाठ सिकेर हामीले थप जोश र जाँगर बढाउनु पर्छ । म पनि यस्तै विचार सुरुदेखी नै राख्दै र व्यवहारमा पनि लागु गर्दै आएको मान्छे हुँ । तसर्थ असन्तोष सबैमा हुन्छ र हुनु पनि पर्छ , तर त्यो अराजक हुनु चाहिं हुँदैन ।

अर्को कुरा असन्तोष व्यक्त गर्ने निश्चित ठाउँ, तरिका र समय हुन्छ । विगतमा नेकपा एमाले हुँदा पनि मैले भन्ने गरेको कुरो यही हो । मैले अघि पनि भनेँ, ठूलो पार्टी भएका कारण सबै मान्छेहरुलाई अटाउन सकिन्न । अहिलेको मापदण्डअनुसार हाम्रो जिल्लामा ८६ जना पूर्व एमालेमा र ६९ जना पूर्व माओवादीलाई भाग परेको छ । हाम्रो पूर्व एमालेको तर्फबाट कमिटि सदस्यहरु छनोट गर्दा मैले निश्चित मापदण्ड बनाएर त्यसैको आधारमा गरेको थिएँ, पूर्व माओवादीका साथीहरुले पनि उसैगरी गर्नुभयो होला भन्ने मलाई लाग्छ । यसरी साबि साथीहरु हाम्रोर माओवादीका तर्फबाट पनि पक्कै पर्न सकेनन । तर उहाँहरुलाई मैले वचन दिन्छु कि , उहाँहरुको समस्या सुन्ने र बुझ्ने काम अब मेरो पनि हो । सोही अनुसार समस्याको समाधान गरी साथीहरुलाई उचित जिम्मेवारी दिईन्छ ।

अब अर्को अधिवेशन आउँदासम्म पार्टीभित्रका सबै साथीहरुलाई मिलाएर सन्तुष्ट पार्न सक्नुहुन्छ ?
अब सबैलाई सन्तुष्ट पार्न त सकिदैन , असन्तोष त सधैं भईरहन्छ यति ठूलो पार्टी र धेरै साथीहरु भएपछि । तर अहिलेको असन्तुष्टिलाई न्यूनीकरण गर्ने काम चाहिँ हामी अवश्य गर्छौं ।

साविकका दुवै पार्टीका निर्वाचन क्षेत्रीय कमिटिका पदाधिकारीहरुलाई अब केकस्तो जिम्मेवारी दिईन्छ ?
पूर्व पार्टीका क्षेत्रीय पदाधिकारीहरुको लागि महानगर, नगर , गाउँ कमिटीहरु बन्छन, कुनै कमिटिको सदस्य बन्नुभन्दा पनि कार्यकारी पद दिन सकियो भने त्यो एक किसिमको निर्णायक र क्रियाशील हुनुपर्ने हुन्छ । त्यसैले त्यस्ता साथीहरुलाई हामीले कार्यकारी पदहरुमा मिलाएर राख्ने , उहाँहरुको जुन योग्यता र क्षमता छ ,त्यसमा लगाउने योजना छ । योबीचमा हामीले पार्टीलाई अझै धेरै जनताको बीचमा फैलाउन जरुरी छ । जोजसले यसअघि क्रियाशील भएर विभिन्न तहमा काम गर्नुभएको छ , उहाँहरुलाई त्यस्तै पोस्ट दिनको लागि म क्रियाशील रहनेछु ।

गत स्थानीय निर्वाचनमा तपाईं आफूले हारेर पनि पार्टी नेतृत्वमा रहेर पछि संघ र प्रदेशको निर्वाचनमा विपक्षीलाई जिल्लाभर क्लीनस्वीप गराउनुभयो । अब आउने निर्वाचमा पनि ललितपुरमा नेपाल कम्युनिष्ट पार्टी ( नेकपाको ) विरासत उही रहला ?
हाम्रो प्रतिबद्धता त्यही नै छ । नेपाल कम्युनिष्ट पार्टीको आयामलाई ललितपूर जिल्लाभित्र अझै खँदिलो बनाउदै विस्तार गर्नुपर्छ भन्ने हाम्रो लक्ष्य र प्रतिबद्धता रहेको छ । पहिलेको भन्दा पनि राम्रो गर्ने नै हो । प्रतिपक्षी दलका उम्मेदवारलाई पहिलेको भन्दा पनि धेरै मतान्तरले हराउने भन्ने प्रतिबद्धता हाम्रो नयाँ जिल्ला कमिटीले जाहेर गरेको छ । त्यतिबेलासम्म जनतासँग हाम्रो पार्टीको भावनात्मक सम्बन्ध राम्रो भईसकेको हुन्छ ,सरकारको आलोचनालाई कम गर्न र चिर्न सफल भईसकेका हुन्छौं , पार्टीका सबै कार्यकर्ताहरु जनताको बीचमा गैर यस्तो होईन यस्तो चाहिँ हो भनेर सुसुचित गरिएको हुनेछ । त्यसो हुँदा अझै राम्रो हुनेछ भन्ने कुरामा म विश्वस्त छु ।

त्यसका लागि प्रशस्त चुनौतीहरु पनि त होलान नि !
चुनौतीहरु त छन् नि । पहिलो कुरो सबै कार्यकर्ताहरु सक्रिय र इमानदारीपूर्वक खट्नु पर्यो र जनताको बीचमा जानु पर्यो । त्यसो भएन भने त मैले मात्र भनेर लक्ष्य पुरा हुन सक्दैन । अहिले हाम्रो देशमा कम्युनिष्ट पार्टी ठूलो र बलियो बन्नुको मुख्य कारण पार्टी र कार्यकर्ताहरु जनताको बीचमा गएर नै हो । मैले अघि पनि भनेँ, हामी १२५ सदस्यीय महानगर कमिटि बनाउछौं ,त्यसभित्र पनि वडा कमिटीहरु बन्दा महानगरमा नै १००० जना भन्दा बढीको कार्यकर्ता हामीसंग हुन्छन । यसैगरी नगर कमिटि , गाउँ कमिटि र सबै साना कमिटीहरु जिल्लाभर बनिसक्दा र जिल्लामा जिल्ला सल्लाहकार र विभिन्न विभाग बनिसक्दा ३/४ हजार पद पाएका कार्यकर्ता पार्टीमा रहन्छन । ती सबै कार्यकर्ता जनताको बीचमा गएर सुसुचित गर्दा चाहिँ जस्तोसुकै मुस्किल र चुनौतीलाई पनि हामी सामाधान गर्न सक्छौं ।


हरेक प्रदेश र केन्द्रीय तहमा नेपाल कम्युनिष्ट पार्टीकै दुईतिहाई बहुमतको सरकार छ , जसको कार्यशैलीको विषयलाई लिएर विविध टिकाटिप्पणीहरु आईरहेका छन् , तपाईंलाई के लाग्छ ? यो सरकारले जनअपेक्षा र जनभावनाअनुसार नै काम गरिरहेको छ त ?
काम गर्दै जाने क्रममा असन्तोषहरु त आईनै रहन्छन, केही केही कुराहरुमा गल्ती कमजोरीहरु पनि भएका छन् ।पछिल्लो समय धेरै असन्तुष्टि र टिकाटिप्पणीहरु आईसकेपछि मैले एकपल्ट पार्टीको घोषणापत्र पल्टाएर हेरेँ । महानगरका वडाध्यक्ष साथीहरुलाई पनि मैले भर्खरै मात्र त्यो घोषणापत्र पल्टाएर देखाएको छु । यातायात , हवाई यातायात, जल यातायात तथा रेल यातायातको सवालमा हाम्रो घोषणापत्रमै उल्लेख भएको कुरा हो र सो कामहरु क्रमिक रूपमा कार्यान्वयन हुने चरणमा पनि छन् । तर आजको भोलि नै छुमन्थर गरे जस्तो त केही पनि कसैले गर्न सक्ने कुरो होइन । उबेलामा हामी घरघरमा पाईपलाइनबाट ग्याँस ल्याउने काम गर्छौं जस्ता कुरा गर्दा पनि तत्कालै जुन नकारात्मक टिप्पणी र प्रचार गरियो , त्यो चाहिँ गिज्याउने र विरोधको लागि विरोध गर्ने काम मात्र हो ।

सरकारले घोषणा गरेका र नीति तथा कार्यक्रममा राखेका अधिकांश कामहरु अगाडी बढिरहेको स्थिति छ । यद्यपि पुरानो सरकारको पालामा जुन थियो, ब्युरोक्र्यासी त्यही छ , अदालत त्यही छ, पुलिस प्रशासन त्यही छ, सैनिक प्रणाली त्यही छ, जनताको मानसिकता त्यही छ । अहिले पनि जनताहरुले मेरो काम छिटो गराउनका लागि अलिअलि भएपनि पैसा खर्च गरौं भन्ने गलत मानसिकता परिवर्तन भएको छैन । यस्तो अवस्था भएको यो देशमा तुरुन्तै सबै कुरा ठिक भईहाल्छ भन्ने कुरा भन्न नि सकिदैन र हुँदैन पनि । विश्व ईतिहासमा समेत रुसको क्रान्ति , चीनको क्रान्तिमा कम्युनिष्ट सरकार आउँदा त तुरुन्तै केही गर्न सकेको थिएन । मस्कोमा क्रान्ति सफल भएर कम्युनिष्ट सरकार आएको धेरै वर्षसम्म पनि वेश्यावृत्ति ,लुटपाट ,चोरीडकैती , भ्रष्टाचार जस्ता कुराहरु चलिरहेको थियो । समाज नै त्यही किसिमको भएपछि रूपान्तरण गर्न समय लाग्छ ।

सरकारको कार्यशैलीको विषयमा पनि जति कुराहरु आएका छन् , कतिपय जायज र प्राय नाजायज छन् । जस्तोकि यही सरकार आएपछि मात्र भारतबाट विषादी फलफुल र तरकारी आएको, अरुको सरकार हुँदा त आएकै थिएन भनेजस्तो , यही सरकारले नै बाटो हिलो र धुलो बनाएको अरुको पालामा यस्तो थिएन भनेजस्तो , बाढीपहिरो आउँदा पनि सरकारलाई नै गाली गर्ने जस्तो गलत प्रचार भईरहेको छ । हामीले २०५० सालको गिरिजाप्रसादको पालाको र अरु सरकारको पालाको बाढीपहिरो पनि देखेकै हौँ । यससन्दर्भमा त मलाई के याद छ भने यो साल पनि गत साल पनि हामीले जेठमा जिल्ला प्रशासन कार्यालयमा बैठक बसेर बाढीपहिरो आयो बहने के कसरी काम गर्ने भनेर पूर्वसतर्कता अपनाएका थियौं । प्राकृतिक विपत्तिलाई मानवीय बलले कुनै पनि हालतमा रोक्न सक्दैन भन्ने कुरा त बुझ्नु पर्यो नि । ठूला चीन , भारत , अमेरिका जस्ता देशले त प्राकृतिक महाविपत्तिको सामना गर्दै आएका छन् । त्यसैले सरकारले गरेका नराम्रो कामको विरोध पनि सकारात्मक तवरले गर्नुपर्यो , राम्रा कार्यको समर्थन गर्नसक्ने हिम्मत पनि सबैमा हुनुपर्छ ।

जिल्लामा सबै तल्लो तहसम्मको कमिटि कहिलेसम्म बनिसक्ला ?
हामीले अबको २ महिनाभित्रमा सबै सकाउने लक्ष्य राखेका छौं । सायद भाद्रसम्ममा सबै सक्ने भन्ने नै हाम्रो लक्ष्य हो । केहीकेही ठाउँमा त हामीले वैशाखमै अनौपचारिक रूपमा छलफल गरी एक किसिमको खाका तयार पारेका हौँ । बाग्मती र कोञ्ज्योसोम गाउँपालिकाबाट आईसकेको छ । अन्य ठाउँको पनि हामीले लिष्ट बनाईसकेका छौं । त्यो आईसकेपछि हामीले माथिबाट जिल्ला कमिटिको बनोट हुँदा जोजो साथीहरु असन्तुष्ट भए , उहाँहरुलाई पनि समेटेर सकेसम्म असन्तुष्टि कम गरेर हामी जानेछौं ।

 

Ad

सम्बन्धित समाचारहरु

बालीमा बन्धक युवतीको कथा, उनी कसरी नेपाल फर्किइन ?

बालीमा बन्धक युवतीको कथा,  उनी कसरी नेपाल फर्किइन ?

बिबिसी । अस्ट्रेलिया लैजाने सपना देखाएर नौ महिनासम्म इन्डोनेसियाको जाकार्ता र बालीमा बन्धक बनाइएकी एक नेपाली युवतीले दलाललाई लाखौँ रुपैयाँ बुझाएर पनि उनी अस्ट्रेलिया कहिल्यै पुगिनन् । यौन आक्रमणबाट समेत बच्न सफल भएकी उनी कसरी नेपाल फर्किइन त ? एक नेपाली समाजसेवीको सहयोगमा हालै नेपाल फर्काइएकी ती युवतीले आफ्नो कथा–व्यथा यसरी सुनाएकी छन् । म नेपाल फर्किएको केही दिन भइसकेको छ । तर, मलाई अहिले पनि इन्डोनेसियामा बन्धक नै छु जस्तो लागिरहेको छ । मलाई विश्वासै लागिरहेको छैन कि म अहिले नेपाल फर्किइसकेँ भनेर । मेरो जीउ अझै थरथर काँप्छ । म अहिले मनोवैज्ञानिक परामर्श पनि लिइरहेको छु ।

डोटेली भाषामा गाइएका सवै गीतलाई  डेउडा मान्न सकिन्न – भानुभक्त जोशी

सुदुरपश्चिममा जति सुन्दर र मनोहर प्राकृतिक दृश्य छन, त्यति नै सुन्दर साहित्य, सभ्यता र संस्कृति छन । यिनीहरुको प्रचार र प्रसार हुन नसकदा यिनको महत्व वुझाउन सकिएको छैन । सो क्षेत्रको प्रचार प्रसारमा कलाकारीता क्षेत्रको पनि महत्वपूर्ण भुमिका रहने गर्दछ । यसैक्रममा कला, साहित्य, सभ्यता र संस्कृतिलाई जोगाउँदै कलाकारीताको क्षेत्रमा स्थान वनाउन सफल वैतडी जिल्लाको दोगडाकेदार गाउँपालीका वडा ६ मा जन्मिएका गायक कलाकार भानुभक्त जोशी पनि लागि परेका छन । उनले आफ्नो जीवनको बाल्यकाल देखिनै मन छुने गीत मार्फत कयौं दर्शक श्रोता मन जितिसकेका छन । उनले गीत मात्रै गाउदैनन सो क्षेत्रको माटो कला, संस्किृति तथा अन्य कुरामा पनि आवाज उठाउने गर्छन । नेपाली कलाकारीता, डेउडाको अवस्थाको विषयमा केन्द्रित रही विगत एक दशक देखि डेउडा गीत संगीतमा सक्रिय कलाकार भानुभक्त जोशीसँग दर्पण दैनिकको लागि प्रेमराज जोशीले गरेको कुराकानीको सम्पादित अंश ।

Ad

प्रतिक्रिया दिनुहोस

Ad
Ad
Ad
Ad
Ad
Ad
Ad
Ad
Ad
Ad
Ad
Ad
Ad