Namaste Icon
Ad

'प्रिय वाँके ! तिम्रो खोसिएको खुशी फर्काउन म सधै तयार छु'

चितामणी शर्मा पौडेल

'प्रिय वाँके ! तिम्रो खोसिएको खुशी फर्काउन म सधै तयार छु'
चितामणी शर्मा पौडेल

प्रिय वाँके

यता म (सुर्खेत) सन्चै छु। तिमी पनि सन्चै हौला भन्ने कामना गरेको छु। तर आजकल तिम्रो वारेमा नराम्रो मात्रै समाचार सुन्दैछु। तिम्रो सान र सौकत वटौलीले लिएछ, तिमीलाई थाङ्नोमा सुताएर। २०७२ सालमा नेपालमा संविधानको घोषणा भए देखि होला तिम्रो र मेरो सम्बन्ध विच्छेद भएको। तिमीले मलाई अविश्वास गरि अर्कै संग पिरती गासेपछि मलाई पनि तिम्रो वारेमा सोच्न फुर्सद मिलेन। तिमीसंगै रहदा पनि हामी वीच कहिल्यै राम्रो सम्बन्ध वनेन। तिमीलाई आफु सम्पन्न भएको र ठुलो भएको घमण्ड सधै रहिरह्यो।मेरो अस्थित्व स्वीकार्न तिमी कहिल्यै तयार देखिएनौ। म संग रहेको सुन्दरता,अवोधपन, शालीनता र स्वाभिमानलाई तिमीले कहिल्यै स्वीकारेनौ।

हुनत त राज्यका मालिकहरुले मलाई पनि सुदुरपश्चिम नमिसाएका होईनन। तर मेरा लालावालाहरुले निष्ठा पूर्वक जीवन मरणको लडाइँ गरि मलाई मुक्त गराए। केही सहिद वने, केही अपांग भएर वाचेका छन। तिम्रा सन्तान भने सवै आवारा रहेछन । तिम्रो अस्थित्व लुटिदापनि चुप छन, रमिते वनेका छन १ मेरा सन्तान भएको भए आजसम्म ठूलो आन्दोलन भैसकेको हुनेथियो, आमहडताल चक्काजाम, के के हो के के १ मेरो ईज्जतका लागि लडिदिने ईमानदार सन्तान नभैदिएको भए आज म पनि वेचिएकी चेली जस्तै आजको तिम्रो हालतमा छटपटाई रहेको हुनेथिए।


दुई वर्ष अघिवाट त होनि तिम्रो मेरो सम्बन्ध विच्छेद भएको । त्यो भन्दा अघि त तिम्रो दिदी चिसापानी, भाइ कोहलपुर, हवल्दारपुर, राझा,कारकादो र तिम्रो माइजू जमुना मलाई पनि आफ्नै लाग्थ्यो। सवै तिम्रा नातागोता ईष्टमित्र भाईभारदारले मलाई पनि निक्कै माया गर्थे। सम्मान दिन्थे। तर आज ती सवै पराई जस्तो भैसके। यसमा तिम्रो ठुलो दोष छ। तिम्रो कारणले हो हाम्रो सम्बन्ध विच्छेद भएको। तिमीले प्रदेश ५ को नाममा पराई संग गासेको पिरतीमा आज ऐजेरु पलाएको छ। तिमी फगत एक्लो वनेको मात्रै छैनौ विचारा सोझो वर्दियालाई पनि घर न घाटको वनाएका छौ। यो पापको भुक्तान तिमीले भविष्यमा गर्नै पर्नेछ।

 

तिमीलाई मैले के दिईन ! माया दिए, विश्वास दिए, गर्मीमा सितलता दिए, जाडोमा न्यानो दिए। तिमीलाई हिउदमा वाक्लो हुस्सुले छोप्दा न्यानो दिए, गर्मीयाममा खलखली पसिना वग्दा हर्रे र देउरालीको सीतलता दिए। वर्खामा तिमी रुदा आँखा पुछ्ने हात्तीसारको पछ्यौरी दिए। तिमीलाई भेरी र कर्णालीको एकलौटी व्यापार दिए। कहिलेकाही तिम्रो वाटो हुदै आउने अराष्ट्वादलाई माफी दिए। पानी दिए, जडिबुटी दिए, काईनेटिक पत्थर दिए,जुम्लाको स्याउ र सिमी दिए, दैलेखको सुन्तला दिए, हुम्ला र डोल्पाको च्याङगा् दिए, मुगुको रारा दिए, डोल्पाको से फोक्सुण्डो दिए, कर्णाली दिए, भेरी दिए तरपनि तिमी म प्रती सकारात्मक भएनौ।

तिमी कहिलेपनि म प्रती सकारात्मक तवरले पेश भएनौ। मैले विश्व विध्यालय मागे तिमीले त्यहि भाजो हाल्यौ। अदालत मागे त्यो पनि रोक्न जोडले लाग्यौ। मेरा क्षेत्रीय कार्यालयहरु मसंग आउन दिएनौ। विकास रोक्यौ, तेलपानी सडक वन्न दिएनौ। अरु कति कती रोक्यौ हिसावै भएन।

 

जे भएपनि जस्तो भएपनि तिमी र मेरो सम्बन्ध अतुलनीय छ, पुरानो छ, कसैसँग तुलना गर्न नमिल्ने छ। आउ सवै कुण्ठा छोड, रिस छोड, घमण्ड छोड। मिलौ ।४०० किमि टाढाको वटौली छोड । हाम्रो सम्बन्ध पुनर्स्थापित गरौ, मिलौ अघि वढौ। तिम्रो खोसिएको खुसि फर्काउन म तिमीसंग हातेमालो गर्न तयार छु। पराईसंगको नाता तोड आउ आलिङ्न गरौ, अघि वढौ।

उहि तिम्रो प्यारो
सुर्खेत

 

 

 

 

Ad

सम्बन्धित समाचारहरु

विश्वविद्यालयमा तत्काल योग्य र सक्षम व्यक्ति नियुक्त गरियोस्

स्टेफन हकिङले भन्नु भएको छ, ‘ज्ञानको सबैभन्दा ठूलो दुश्मन अज्ञानता होइन । ज्ञानको भ्रम हो ।’ यो भनाईमा जस्तै बहुत ज्ञानी छु भन्ने नेकपा सरकारले बोकेको छ । कुलपति समेत रहनु भएका प्रधानमन्त्री र द्वन्द्वका बेला बुर्जुवा शिक्षा नपढ्न उर्दी जारी गर्नु हुने शिक्षामन्त्रीको विश्वविद्यालयप्रतिको दृष्टिकोण ज्यादै अपरिपक्क र अव्यवहारिक छ ।

नाट्यसम्राट स्मरणीय बालकष्ण समको सम्झना

नाट्यसम्राट स्मरणीय बालकष्ण समको सम्झना

‘यो बास कुनै हो मेरो नीत्य जीवन मार्गको,म कतैतिर हिड्ने छु स्वप्न पुरा भएपछि ।’

Ad

प्रतिक्रिया दिनुहोस

Ad