# भर्खरै
Namaste Icon
Ad

कोभिड – १९ः आत्तिनु र मात्तिनु हुन्न !

कोभिड – १९ः आत्तिनु र मात्तिनु हुन्न !

रमेशप्रसाद तिमल्सिना


आजकल मानिसहरूलाई कोभिडका कुरा सुन्दासुन्दा वाक्क लाग्न थालिसकेको छ । पत्रपत्रिका, रेडियो, टिभी, अनलाइन र सामाजिक सञ्जाल जताततै कोभिडकै कुरा छन् । त्यसमा पनि मैले थप्दा मानिसलाई रुची नलाग्न पनि सक्छ । कसैलाई रुची लागे पनि नलागेपनि अलिकति अनुभव साट्न खोजेको हुँ । पढ्नका लागि कसैलाई जबरजस्ती छैन । पढेर प्रतिक्रिया दिनु भयो भने आभारी हुनेछु ।

सन् २०१९ को डिसेम्बरबाट देखिएको काभिड–१९ नामक भाइरस अहिले विश्वका प्राय सबै देशमा फैलिएको छ । त्यसयता विश्वमा कोभिड–१९ को एक किसिमको आतङ्क छ । धनी कहलिएका मुलुकदेखि गरिबीको रेखामुनी रहेका जुनकुनै मुलुक पनि कोभिड सङ्क्रमणको सन्त्रासबाट सायदै मुक्त होलान् । यो आलेख तयार पार्दासम्म विश्वमा ४ करोड ६४ लाखभन्दा बढीमा सङ्क्रमण देखा परेकोमा १२ लाखभन्दा बढी सङ्क्रमितको मृत्यु भएको वल्डोमिटरले जनाएको छ । झण्डै साढे ३ करोड सङ्क्रमित निको भइसकेका छन् । नेपालमा मात्रै १ लाख ७३ हजार सङ्क्रमित भएका र १ लाख ३४ हजार निको भइसकेका स्वास्थ्य तथा जनसङ्ख्या मन्त्रालयले जनाएको छ । मृत्यु हुनेको सङ्ख्या ९ सय ६० पुगेको छ । (२०७७ कात्तिक १६ गते) कोभिड –१९ का बारेमा सामाजिक सञ्जालमा व्यापक भ्रम र केही यथार्थ पढ्न पाइन्छ । कुन सही हो र कुन गलत हो सामाजिक सञ्जाल प्रयोगकर्तालाई खुट्याउन नै समस्या छ । मैले यसअघि नै कुनै एक अनलाइनमा कोरोनाः सञ्चारकै सन्त्रास ज्यादा शीर्षकमा एउटा लेख प्रकाशन गरेको थिएँ । म आफैँ सङ्क्रमित हुँदा पनि यसैमा अडिग छु ।

चिनबाट सुरू यो माहामारी घुमीफिरी चिनको छिमेकसम्म मात्रै आइपुगेन मेरो घरैमा आइपुग्यो । तर, यो मेरो घरसम्म आइपुग्दा म मानसिक रूपमा कुनै पनि बेला आइपुग्छ भनेर ‘फेस’ गर्न तम्तयार भइसकेको थिएँ । र, यसलाई सहजै शरीरमा स्वीकार पनि गरेँ । मेरो विचारमा यो अरुकोमा छँदा भयङ्कर भन्ने र आफ्नोमा आइलागेपछि सहज स्वीकार्ने हो भने जित्न सहज हुन्छ । हुन त मेरो नेगेटिभ रिपोर्ट आइसकेको छैन तर पनि मैले कोभिडमाथि यही दशैँताक विजयी हासिल गरिसकेको छु । यसको औपचारिक नतिजा आउनका लागि स्वाब दिन भने बाँकी छ ।

सबैभन्दा पहिला मेरो शरीरमा कोभिड–१९ का भाइरस कसरी प्रवेश गर्यो होला भन्ने अनुमान तिर लागौँ । (यकिन गर्न त सकिँदैन) गत भदौ २८ गते घरभित्रै सामान्य दुर्घटना हुँदा मेरो देब्रे गोडा भाँचिन पुग्यो । लगत्तै मेरो गोडामा प्लाष्टर गरियो । त्यस यताका एक महिनाभन्दा बढी समय बैशाखीका भरमा चल्यो । साप्ताहिक रूपमा अस्पताल आउजाउ गर्नुपथ्र्यो । कहिले साहिला दाइ त कहिले ठुल्दाइसँग अस्पताल आउजाउ गर्थेँ । असोज २१ गते पनि त्यसअघि झैँ अस्पताल गएँ । डाक्टरले गोडा हेरे । एक्सरे गरियो त्यो पनि हेरे र अर्को हप्ता आउन भने । उनी हरेका साता मात्रै त्यो अस्पतालमा आउने ‘हेलमेट डाक्टर’ रहेछन् । धेरैतिर काम भ्याउनेलाई हेल्मेट भन्ने चलन छ । हेल्मेट लगायो बाइक हुँइक्याउने र काम भ्याउने भएकाले हेल्मेटको उपमा दिने गरिएको छ । असोज २८ गते अस्पताल गएँ । डाक्टर आएनन् । मलाई अलिअलि खोकी लाग्न थालेको थियो । अस्पतालमा सोधेँ डाक्टर नआउने मात्रै जबाफ पाएँ । प्लाष्टर काटेर हलुका हुने आशामा अस्पताल गएको म भारी मनले घर फर्किएँ । मनले मानेन डाक्टरलाई फोन गरेँ । फोन उठेन । फेसबुक हेरेँ । कोभिड पोजेटिभ भएको सूचना देखेँ । मलाई पनि कोभिडले भेट्यो भन्ने लख काटेँ । म गोडा भाँचिएका कारण मेरो सम्पर्क डाक्टरबाहेकसँग नभएकाले शङ्का गरेको हुँ । अरुबाट पनि सरेको हुनसक्छ । तर, मैले उपचार गराएकै अस्पतालबाट कोभिडका भाइरस मेरो शरीरमा भित्रिएका हुन् ।

कात्तिक लागेपछि ज्वरो आउन थाल्यो । साथीभाइसँग कुराकानी गरेँ । मलाई कोभिड पोजेटिभका लक्षण देखिए भनेँ । कसैले हुनसक्छ भने त कसैले मौसमी रुघाखोकी भन्ने जबाफ दिए । अहिले देशैभर कोभिड विज्ञ छन् । त्यसमा म पनि पर्ने नैँ भएँ । नजँचाइ कोभिड भएनभएको ठोकुवा गर्ने नेपाली जनको कर्म नै भइसक्यो झैं लाग्ने ! कात्तिक ६ गते स्वाब दिएँ । ७ गते लख काटे अनुसारकै पोजेटिभ नतिजा आयो । कोभिड–१९ केही होइन भन्नेका लागि मैले फेसबुक मार्फत जे पनि हो है सचेत रहौँ भनेको थिएँ । यसलाई कम आँक्नेहरू पछुताइरहेका छन् । समयमा नै सचेत बन्नेहरू मृत्युलाई जितेर घर परिवारमा खुसी बाँडिरहेका छन् । मैले पनि कम आँक्ने काम गरिनँ भने आत्तिने भन्ने त कुनै गुञ्जायस आएन । परिवारका सबैमा लक्षण देखिएकाले हाम्रो होम आइसोलेशन अघिपछिको झैं सहज रह्यो । एक्लै कुनामा थुप्रिएर बस्नु परेन ।

भाइरससँग लड्ने ठूलो शक्ति चाहिँ आत्मविश्वास हो । आत्मविश्वास बलियो हुँदा आधा रोग जितिन्छ । आराम गर्ने अर्को ठूलो औषधि हो । आहारमा विशेष ध्यान दिँदा शरीरमा शक्ति प्राप्त हुन्छ र कोभिडसँग जित्न सकिन्छ । शरीरमा प्रशस्त पानीको मात्रा पुर्याउने र शरीरलाई तातो राखिरहने गर्दा कोभिडसँग भिड्नका लागि शक्ति आउँछ । यति मात्रै होइन मैले ज्वरो आउँदा ज्वरोको औषधि, खोकी लाग्दा खोकीको औषधि खाएँ । मेरो घाँटी बन्दप्राय थियो त्यसको पनि औषधि खाने तथा कुल्ला गर्ने गरेँ । यसबाट मलाई ठूलो राहत भयो । तीन चार दिन अलि गाह्रो भएको थियो । तर, हामी आत्तिएनौँ । अहिले अवस्था सामान्य छ । स्वाब पुनः दिएको छैन । अब मेरो शरीरमा कोभिडका किटाणु समाप्त उन्मुख भएको महसुस गरेको छु ।

कोभिडको सन्त्रासका सन्दर्भमा मैले जनस्वास्थ्य विज्ञ डाक्टर रविन्द्र समिरसँग कुरा गर्दा उहाँले ‘सबैभन्दा बढी डराउनुपर्ने विषय सञ्चारमाध्यम हो । सञ्चारमाध्यमले झुठा समाचार प्रकाशन गर्ने गरेका छन् । म दावी गरेर भन्न सक्छु अहिले ९० प्रतिशत झुठा समाचार आइरहेका छन् । अनलाइनहरूले आफ्नो ‘भ्यूअर’ बढाउन चाहन्छन् । हामीपनि सनसनीवाला समाचार चाहन्छौँ ।’ भन्नु भएको थियो । त्यसैले समयमा नै सचेत बनौँ मिडियाको मुर्खतामा आफू चेपुवामा नपरौँ । सञ्चार माध्यमको सनसनी पूर्ण समाचारलाई पत्याएर शेयर गर्ने काम नगरौँ । कोभिडबाट त बचिएला तर त्यस्ता सञ्चार माध्यमबाट बाँच्न मुस्किल छ । कोभिड–१९ का भाइरससँग आत्तिने र मात्तिनेलाई बढी समस्या हुन सक्छ । बेलैमा सचेत बनौँ ।

 

Ad

सम्बन्धित समाचारहरु

'नेपाल–भारत बारेमा मेरा केही सुझावहरु, कार्यान्वन गराउन अनुरोध छ'

२०६३ सालपछि नेपालको अधोगति गराउनमा भारतीय षडयन्त्र मात्र थिएन, अमेरिका, अनमीन, यूरोपियन राष्ट्रले पनि नेपाललाई अन्धकार भविष्यतर्फ धकेल्न सफल बने । पृथ्वीनारायण शाहको नेतृत्वमा एकीकृत विशाल नेपाललाई टुक्रयाउन खोज्नेहरु यो देशका दुस्मन हुन् । तराईलाई विखण्डन गराउनमा प्रशासनिक संयन्त्र र गुप्तचर संस्था ‘रअ’ बाट प्रारम्भ भएको खतरनाक खेल यो । एकीकृत नेपाल रहे मात्र हामी नेपाली भएर बाँच्न पाउँछौं ।

राजा यो पूण्यभूमि नेपालका रक्षक हुन्, राजा ज्ञानेन्द्रलाई नेपाली जनताले तेस्रो पटक राज्यरोहण गराउने छन् !

२०६३ साल जेष्ठ ४ गते प्रतिनिधिसभाको घोषणाको नाममा धर्मनिरपेक्ष घोषणा भएपछि जवरजस्त राजालाई लखेट्न सकिन्छ र राजाको पक्षमा जनता बोल्दैनन् भन्ने दाउ हेरर बसेको अमेरिका पनि नेपाललाई आधार इलाका बनाएर फ्रि तिब्बतको नाममा चीन हान्न सकिन्छ र नेपाललाई क्रिस्चियनकरण गराउन सजिलो ठान्यो । विश्वको एक मात्र हिन्दु अधिराज्य विस्थापित गरिए पछि नेपालका राजा स्वभावैले हिन्दु अधिराज्यको समर्थक भएता पनि उनको केही चल्दैन भन्ने अर्थ लगाइयो । त्यसपछि अमेरिका खुलेर भारतीय डिजाइन्लाई समर्थन गर्दै धर्मनिरपेक्षको समर्थनमा नेपालमा ओर्लियो । त्यसपछि आर्थिक स्रोतका साथ बेलायत लगायत यूरोपका इसाई राष्ट्रहरुले पनि धर्मनिरपेक्ष र गणतन्त्रको समर्थन गर्दै नेपालमा सरिक हुन आए ।

Ad

प्रतिक्रिया दिनुहोस

Ad

Ad
Ad
Ad
Ad
Ad
Ad
Ad
Ad
Ad