Namaste Icon
Ad

मेरो मानसपटलमा प्रिय प्रकाश दाहाल

मेरो मानसपटलमा प्रिय प्रकाश दाहाल

रामबहादुर थापा 'बादल' (गृहमन्त्री) l  मङ्सिर ३ गते एकाबिहानै मेरो मोबाईलको घन्टी लगातार घन्किरहेको थियो। मानौँ त्यसले कुनै अशुभ सङ्केत दिईरहेको थियो। मैले मोबाईलको स्क्रिन नियालेँ, त्यहाँ एकदमै अपरिचित नम्बर रहेछ। रिसिभर अन गरेँ,झापाबाट अप्रत्याशित एकदमै हृदयविदारक एउटा आवाज आयो,"बादलजी,प्रकाश गयो,तपाईं तुरुन्तै नैनालाई लिएर लाजिम्पाट जानुहोस,भाउजुलाई सम्हाल्नुहोला, म केही समयपछि आईपुग्छु। " यो स्वर कमरेड प्रचण्डको थियो। केही समय मा विचारशुन्य,स्तब्ध र अवाक भएँ । मेरो चारैतिर बिहानीको उज्यालो अन्धकारमा परिणत भयो। विवेक फ़र्किएपछि 'हवस्' भनेर मैले मोबाईल अफ गरिदिएँ। अपसोच, मैले संवेदनाको एउटा वाक्यसम्म पुरा गर्न सकिन।

जन्म जति सुखी र उल्लासमय हुन्छ,मृत्यु (अपरिहार्य भए पनि )त्यत्तिकै दुखद र पीडादाई हुन्छ। अझ अल्पायुमै कसैको अकस्मात निधन हुँदा भएको अनुभूति सब्दमा कदापि व्यक्त गर्न सकिंदैन। प्रिय प्रकाशको निधन भएको स्मृति दिवस मनाईरहँदा हामीले त उसलाई फगत स्मरण गर्दै दृढ सङ्कल्प र हार्दिक श्रद्धान्जली अर्पण गर्न सक्दछौँ।

२०३२ सालमा चितवनको रामपुर क्याम्पसमा अध्ययन गर्ने क्रममा क प्रचण्डसंग मेरो प्रथम परिचय भएको थियो। निरङ्कुश राजतन्त्रात्मक पंचायती शासनको विरुद्ध सङ्घर्ष गर्ने हामीले सङ्कल्प गर्यौं र पाँच जना युवाहरुले नारायणीको तीरमा मार्क्सवादी अध्ययन मण्डली गठन गर्यौं। हामीले मार्क्सवादी दर्शन र नेपालको ऐतिहासिक भौतिकवादी कोणबाट अध्ययनको थालनी गर्यौं।

रामपुर क्याम्पसपश्चात मा उच्चशिक्षाको लागि शोभियत संघ पुगेँ र क.प्रचण्ड केही समय अध्यापन पेसामा लाग्नुभयो। २०३६/०३७ को ऐतिहासिक जनआन्दोलनले हाम्रो जीवनमा ठूलो राजनीतिक प्रभाव पार्यो। हामी दुबैले पेसेवर क्रान्तिकारीको रुपमा जनवादी क्रान्तिमा हामफाल्ने अठोट गर्यौं। मा सोभियत संघबाट फर्किएर चितवनमा कार्यरत भएँ, उहाँ नवलपरासीमा सक्रिय हुनुहुन्थ्यो।

क.प्रचण्ड पहिल्यै विवाहित हुनुहुन्थ्यो र तीन छोरीका पितासमेत भइसक्नुभेको थियो। २०३८ सालको पंचायती चुनावको बहिष्कार आन्दोलनमा म गिरफ्तार भएँ। करिब एक वर्षपश्चात म जेलमुक्त हुँदा प्रकाशको जन्म भईसकेको थियो । सगोल परिवारबाट पृथक भईसकेपेछी क. प्रचण्डको पारिवारिक जीवन कष्ठकर बन्दै गएको थियो। उहाँको पार्टी जिम्मेवारी पनि बढ्दै गएको र कार्यक्षेत्र पनि अन्यत्र भएको हुँदा परिवारको रेखदेख गर्ने दायित्त्व चितवन पार्टीलाई थियो। यसै क्रममा प्रकाश र प्रचण्ड परिवारसँग मेरो विशेष सम्बन्ध बढ्दै गयो। मेरो थोत्रो साईकलमा चढेर घुम्न पाउँदा,बिस्कुट र मिठाईको एक टुक्रा प्राप्त गर्दा बालक प्रकाशको प्रफुल्लित अनुहार अझै मेरो मानसपटलमा ताजै छ।

२०४० सालमा पार्टीको रोहवरमा क नैनकला थापा र मेरोबीच विवाह सम्पन्न भयो। हाम्रो विवाहमा क. प्रचण्डको मुख्य भूमिका भएको सायद थोरैलाई थाहा होला। चालीसको दशाकपश्चात हामी दुबैको परिवार भरतपुर बसाईं सर्यो। यहीँ प्रकाशको प्रारम्भिक शिक्षा सुरु भयो। हाम्रो छोरो प्रतीकको पनि त्यसै बेला जन्म भयो।

यसै क्रममा पार्टीको अन्तरसङ्घर्ष तीव्र बन्दै गयो र तीन टुक्रामा विभाजित भयो। मोहनविक्रम र निर्मल लामा पार्टीबाट अलग भए। चुनाव बहिष्कारको सिलसिलामा घटेको 'सेक्टर काण्ड' पश्चात पार्टीको मुख्य नेतृत्व क.प्रचण्डले सम्हाल्नुभयो। पार्टी मोटो मसालको रुपमा स्थापित हुँदै गयो। नेपालको राजतन्त्रात्मक सामन्ती व्यवस्थालाई परिवर्तन गर्न जनयुद्ध अनिवार्य भएको हाम्रो बुझाई झन् दृढ बन्दै गयो। गोर्खालाई केन्द्रविन्दु बनाएर जनयुद्धको तयारी गर्न मलाई पार्टीले त्यहाँ खटायो। सामन्तवादसँग जनताको अन्तरविरोध चर्कँदै थियो, हामी जनयुद्धको चार चरण तयार गर्दै थियौं। अकस्मात २०४६ सालको ऐतिहासिक जनआन्दोलनको विष्फोट भयो र निर्दलीय पंचायती व्यवस्थाको अन्त्य भएर बहुदलीय संसदीय व्यवस्थाको स्थापना भयो।

२०४६ सालको राजनीतिक परिवर्तनपश्चात हामीले नयाँ कार्यनैतिक शृंखला(पार्टी एकता, जनमोर्चाको निर्माण,ग्रामीण वर्ग संघर्ष,संसदको उपयोग,भूमिगत पार्टी,चार तयारी ) सहित जनयुद्धको तयारीलाई नयाँ ढंगले अगाडी बढायौँ। यसै क्रममा क. प्रचण्डले परिवारलाई उपत्यका स्थानान्तरण गर्नुभयो र मैले राप्तीको विकट वस्तीलाई आफ्नो मुख्य कार्यक्षेत्र बनाएँ। माथि (केन्द्र) र तल (आधार ), शहर र गाउँ, खुल्ला र भूमिगत,वैधानिक र अवैधानिकको संयोजन गर्दै क्रान्तिको तयारी अघि बढ्यो।

पचासको दशकसम्म आईपुग्दा प्रकाश १०/१२ वर्ष पुगिसकेको थियो। बुबाका नयाँ नयाँ साथीहरुलाई चिन्ने,उनीहरुको वार्तालाप सुन्ने,स साना कामहरुमा सहयोग पुर्याउने,यो काल प्रकाशको निम्ति वस्तुत: राजनीतिक प्रशिक्षणको अवधि पनि थियो। अनुशासित तथा उत्साहित शिष्यको रुपमा उसले सानै उमेरमा गम्भीर शिक्षा आर्जन गर्दै थियो। उ सबैको प्रिय पात्र थियो। तीन छोरीहरुपछी जन्मिएको एक्लो छोरो भएकोले सीता भाउजुको उसप्रति विशेष माया थियो।

२०४६ सालको राजनीतिक परिवर्तनले नेपाली समाजको आधारभूत अन्तरविरोधको समाधान गर्न सकेन। फलस्वरूप अन्तरविरोधहरु चर्कँदै गयो र जनयुद्धको औचित्य र अपरिहार्यता टड्कारो बन्दै गयो। यसै क्रममा पार्टीभित्रको अन्तरसङ्घर्ष पनि उग्र बन्दै गयो र अन्तत:निर्मल लामा र नारायणकाजी पुन:पार्टीबाट अलग भए। आखिर त्यो समय आईपुग्यो, २०५२ साल फागुन १ गते महान जनयुद्धको ऐतिहासिक पहलकदमी भयो। नेपालको जनक्रान्तिको शङ्खघोष भयो।

जनयुद्ध डढेलोजस्तै तीव्र गतिमा देशव्यापी रुपमा फैलियो। क प्रचण्डको सम्पूर्ण परिवार भूमिगत भयो। प्रकाशले भूमिगत अवस्थामै विभिन्न रुपमा आफ्नो अध्ययनलाई जारी राखे। पार्टीको दोश्रो राष्ट्रिय सम्मेलनपश्चात प्रकाशले औपचारिक रुपमा नै पार्टी अध्यक्षको अभिन्न छायाँ बनेर जीवनको अन्तिम क्षणसम्म क्रियाशील रहे। सदैव पार्टी अध्यक्षको रक्षाकवच बनेर प्रहारहरुको सामना गरे। आफूलाई बलिबेदीमा चढाए। तर पार्टी अध्यक्षको जीवन रक्षा गरे।

२०६२/०६३ सालको ऐतिहासिक जनआन्दोलन र जनयुद्धको उत्कर्षको परिणामस्वरूप पार्टीले शान्ति प्रक्रियामा प्रवेश गर्यो। क्रान्तिलाई नितान्त नयाँ ढङ्गले अगाडी बढाउने क्रममा हामीबीच केही गम्भीर मतमतान्तर पैदा भयो। परन्तु संविधान निर्माणअपश्चात क्रान्तिको पूर्णता र समाजवादको निर्माणका लागि हामीले कम्युनिष्ट क्रान्तिकारीहरुको नयाँ ध्रुवीकरणको अपरिहार्यता महसुस गर्यौं र पुन: एकताबद्ध हुँदै 'माओवादी केन्द्र'को निर्माण गर्यौं। अहिले त्यो नेकपा भएको छ। हामी अलग हुँदा निश्चय पनि त्यो अवस्था निकै पीडादायी थियो। तर प्रकाशले कहिल्यै पनि हामीप्रति पूर्वाग्रह पालेनन। बरु एकता प्रक्रियामा उनले महत्त्वपूर्ण भूमिका निर्वाह गरे।

एकता वार्ताको व्यवस्थापन गर्दा उनको अनुहारमा उत्साह र खुसीको चमक सहजै देख्न सकिन्थ्यो। उनले भेटमा सधैँ जोड दिएर मालाई सधैँ भन्ने गर्थे, "काका,छिट्टै एकता गर्नुपर्यो। "कार्की पार्टी प्यालेसमा पार्टी एकताको घोषणा गर्दा मैले प्रकाशको अनुहार नियालिरहेको थिएँ,त्यो हर्षले प्रज्वलित भईरहेको थियो। उनको आँखाहरु खुसीले रसाईरहेका थिए, रमाएर नाचिरहेका थिए।

प्रज्ञा स्मृति प्रतिष्ठानद्वारा प्रकाशको पहिलो स्मृति दिवसमा प्रकाशित पुस्तक 'प्रकाश दाहाल' बाट साभार

Ad

सम्बन्धित समाचारहरु

अर्थमन्त्री पौडेललाई बुटवलमा नेविसंघ र तरुण दलले देखायो कालो झण्डा

बुटवल । सत्तारुढ नेपाल कम्युनिष्ट पार्टी (नेकपा) का महासचिव एवं अर्थमन्त्री विष्णु पौडेललाई बुटवलमा कालो झण्डा देखाइएको छ । बुटवलबाट पश्चिम सैनामैनातर्फ जाने क्रममा नेता पौडेललाई नेपाल विद्यार्थी संघ र तरुण दलका कार्यकर्ताले तिनाउ पुल नजिक नेपालगन्ज रोडमा कालो झण्डा देखाएका हुन् ।

लोकतन्त्रमा कुनै पनि  पार्टी फुट्नु हुदैन : पूर्वमन्त्री बाँस्कोटा

काभ्रे । पूर्वमन्त्री गोकुलप्रसाद बाँस्कोटाले लोकतन्त्रमा कुनै पनि पार्टी फुट्न नहुने बताएका छन । प्रधानमन्त्री कृषि आधुनिकीकरण परियोजनाअन्तर्गत काभ्रेपलाञ्चोकको मण्डनदेउपुर नगरपालिका–१० स्थित ‘बाँसगेडी माझी बगर’ चक्लाबन्दी तथा सामूहिक खेती उद्घाटन कार्यक्रममा मङ्गलबार उनले लोकतन्त्रमा कुनै पनि पार्टी फुट्न नहुने तर विकास निर्माणमा पार्टी–पार्टी र आन्तरिक प्रतिस्पर्धा भने हुनुपर्ने बताएका हुन ।

Ad

प्रतिक्रिया दिनुहोस

Ad

Ad
Ad
Ad
Ad
Ad
Ad