Namaste Icon
Ad
Ad

देश चलाउने जिम्मेवारी नयाँ पुस्तालाई दिइयोस सरकार !

देश चलाउने जिम्मेवारी नयाँ पुस्तालाई दिइयोस सरकार !
कृष्ण साउद

कृष्ण साउद । अब देश चलाउने जिम्मा युवा पुस्ता लाई दिनुपर्छ समपूर्ण लिडर हरु मिलेर । समाजको सबैभन्दा गतिशील पुस्ता भनेको नै युवा हो । उसको सहभागिताविना देशको जीवन मेरुदण्डविनाको मानव शरीरजस्तै हो । यसर्थ, अब देश चलाउने जिम्मेवारी नै युवा पुस्ता लाई हस्तान्तरण गर्नुपर्छ। न यो देश मा रोजगारी छ नत सबै युवा हुरु खाडि मुलुक मा छिर्न बाध्य भइरहेका छन् ।

जसको सरकार आए पनि उस्ले जनता र युवा पुस्ताको बारेमा अलिकती पनि ध्यानाकर्षण गर्दैन् । भ्रस्टाचार मात्रै बढिरहेको छ हाम्रो देस् मा ज्यान मरा र बलत्कारि घुसखोरी लाई बचाउछ न त हाम्रो देश को दुखी पीडित हरुले न्याय पाउँछन । नत देश को आर्थिक बिकास हुन्छ । तेसैलै तत्काल सहमति गरि नयाँ पुस्तालाई देश चलाउने जिम्मवारी दिइयोस सरकार ।

Ad

सम्बन्धित समाचारहरु

'यदि कम्युनिस्ट बन्ने हो भने बिचारको कुरा गर्नुहोस'

'यदि कम्युनिस्ट बन्ने हो भने बिचारको कुरा गर्नुहोस'

कम्युनिस्ट पार्टीको आत्म भनेको बिचारधारा हो । कम्युनिस्ट भाष्यमा त्यो बिचारधारा भनेको 'मार्क्सवाद लेनिनवाद हो ।' नेपालमा राज्य संचालनको प्रक्रियामा सामेल भएका कम्युनिस्ट पार्टीहरुमा यो बिचारधाराको थोरै अंश पाउन पनि गाह्रो छ । अत: नेकपा एमाले, नेकपा माओवादी, प्रस्तावित नेकपा एस जुनसुकैको भविस्य दाउमा छ, कसैले फुर्कनु पर्दैन। जब नागरिकहरु बिस्तारै सचेत हुन्छ्न, उनिहरुले पार्टीमा बिचारधारा खोज्दछ्न ब्यक्ति वा ब्रान्ड होइन। ब्रान्डले कम्युनिस्ट पार्टी चल्ने भए अहिले पनि प.बगालमा भारतीय कम्युनिस्ट पार्टीले शासन गरीरहेको हुन्थ्यो र सोभियत युनिएन ज्युंदै हुन्थ्यो ।

गोरखाको गाईजात्रा र गैरीकुवा गाउँलेको गोदाई

गोरखाको गाईजात्रा र गैरीकुवा गाउँलेको गोदाई

हरेक वर्ष गाईजात्रा आउछन् जान्छन् । हामी क्षेत्रीहरुको समुदायमा यसको प्रभाव खासै परेको देख्दिन म । अझै पदीय जिम्मेवारी र काठमाडौंको बसाईमा यो पर्व खासै विशेष लाग्दैनथ्यो पनि होला तर वाल्यकाल र युवा संगतीमा भने मेरा लागि यो पर्व निकै मनोरन्जन र प्रतिक्षाको विषय हुन्थ्यो । गाईजात्रासँग जोडिएका मेरा विगतका अनुभवहरु आज सबैसँग शेयर गर्न मन लाग्यो । हाम्रा बाको परिवार वि.सं २०३९ सालतिर सगोलको ठूलो परिवारबाट छुटिएर गोरखा बजार नजिकै रहेको नयाँ बस्ती सतिपीपल नआउनु भएको भए यो पर्वको सम्झन लायक केही हुने थिएन होला । म त्यतिवेला छ बर्षको हुँदो हुँ । भर्खर बस्दै गरेको बजार भएकोले रैथान नजिक कोही थिएनन् । दुईचार पुराना घरहरु थिए तर हाम्रा हजुरबाले जेठा र माइला छोराको व्यवस्थापन गर्न गोरखा जाने मुलबाटोमा अजंगको भवन ठडाउनु भएको थिए । त्यतिवेला पनि ३२ कोठा भएको । काठैकाठ छापेर बनाइएको त्यो घरमा ठूलाबा र हाम्रो पसल थियो । गोरखामा नै भरर्खर खुलेका मोटर बाटो र दुर्गम जिल्लाका दर्गम क्षेत्रको वासिन्दाको नुन तेल चामलको जोहो गर्ने थलो भिडभाड हुने थलो । त्यतिवेलाको ब्यापार र ग्राहकको अवस्थाका बारेमा त यसमा चर्चा गर्न सम्भव पनि छैन । प्रसँग मिले कुनै दिन सेयर गरौंला ।

Ad

प्रतिक्रिया दिनुहोस