Namaste Icon
Ad
Ad

साहित्य​

Ad

प्रियशी फर्कने आशामा

प्रियशी फर्कने आशामा

भवानी बजगाईं, ललितपुर


आँखा आँखामा मोबाइल

आँखा आँखामा मोबाइल

मिरा "सङ्कल्प" सिन्धुली


जसको नाम हो 'गरिबी'

जसको नाम हो 'गरिबी'

निन्याउरो अनुहार!!मानौं,भोकको लपेटाले लामो समय देखि खेदिरहेछ,गुम्सिएको भोकको ज्वाला रमैलो गञ्जीले छोपेको पेटमा बेरिएको नाम्लोले बनाएको डोबउस्तै छ।"तपाई किन यहाॅ हुनुहुन्छ?"-; पत्रकारको प्रश्नधेरै दिन भयो।कुइनोले च्यापुसम्म बग्दै गरेकोआँसु पुछ्दै,रुँदा -रुँदा थकित साह्रै कमजोरअनि बिग्रिएको स्वरमारोगले भन्दा भोकले लग्ला जस्तो छ, हजुर!!!भाडा तिर्न सकिनघरबेटीले निकालिदियो।यही गल्ली र सडक छु।बोक्नका लागि भारी छैन।के खानु!!गर्ने काम नभएपछि,गोजीमा एक रूप्पे छैनमानौं ,उनको मुख बोलेको होइन पेटको भोक छटपटाएर द्वन्द चल्न थालेपछि निस्किएको अट्टहास आवाज हो आवाज पनि दविएरभक्कानो छुटेपछी यतिवेला,जोडसंग बर्षिएको आँसु ले थुप्रै पेटी भिजाइरहेछजसको नाम हो"गरिबी"!


हाम्रो भेट हुँदैन हो कि कहिल्यै !

हाम्रो भेट हुँदैन हो कि कहिल्यै !

नेपाली हरिया पहाड वनका यी घाम–छायाहरुहामी दम्पति, शान्ति कान्ति कलिला, यी मोह–मायाहरुयो संयोग जुटाउने कुन थियो कल्ले बिगार्यो अनिहाम्रो भेट हुँदैन हो कि सँगिनी ! धिक्कार कैल्यै पनि


मानवता

मानवता

रंगिन चस्मा लगाएर असत्यको पदचाप पछ्याउँदै मानव सभ्यताको पाठ पढ्न बिर्सिएरहिंस्रक मानसिकता बोकेका राक्षसी प्रवृतिहरुमानैतिकता र ईमान्दारिताको खडेरी परेकाहरुमाखै कहिले पलाउलान् ?सकारात्मक सोचका पालुवाहरु !अरुको रोदनमा अट्टाहस हाँसो हाँसेर दरिद्र सोचाइहरुमा रमाएर छुद्र बोली बोल्दैभतभती पोलीरहेका घाउहरुमा नुनचुक छर्दैबचनका तिखा तिखा बाण हान्ने ति जिब्रोहरुबाट खै कहिले निस्किएलान् ?महझैँ गुलिया शब्दहरु !!


'चोट'

'चोट'

जब पिडा बढ्दछ गजल बनी लेखिन्छ चोट्भित्र भित्रै लुक्दछ बाहिर कहाँ देखिन्छ चोट् ?


गगनसिंह थापाको " महाप्रलय " बजारमा आउँदै

गगनसिंह थापाको " महाप्रलय " बजारमा आउँदै

काठमाडौं ।आख्यानकार गगनसिंह थापाको छैटौं कृति " महाप्रलय " उपन्यास यहि भाद्रको पहिलो साता बजारमा आउने भएको छ। सुदुरपश्चिम कैलालीको टिकापुर घर भएका ७१ वर्षिय साहित्यकार थापाका यस अघि सोह्र सौगात , कर्णालीको छेउछाउ ,मेरो मधुशाला , पुर्खाको चिट्ठी र उज्ज्वली उपान्यासहरु प्रकाशित छन् ।


छिमेकी ' एक आवश्यक खराबी' र बर्खायाम

छिमेकी ' एक आवश्यक खराबी' र बर्खायाम

यो बर्सको जेष्ठको अन्तिम अन्तिमतिर नैभोरको किरण सङ्गै अर्जाप्नुपर्ने हसिया कोदालोले भरिएको गाउबाट छुट्टीए जसरी बसेका फलामेदाइ लोहाकुमारको आरनबाट सधै आउने एउटै दुर्गन्धित कर्कस आवाज ' ड्याङ्ग ड्याङ्ग' ले गाउँ तीन चार दिनबाट जाग्न थालेको छदुई तिहाई गाउको निद अपुरो छ मध्यरातिबाटै किनकिदो तीन लाउरे छोडी सबैलाई बर्खायामले गर्ल्याम्मै ठाकेको छ न कुनै मोजार्ट बजेको हो , न कुनै लय छ यो आवाजमा ओहो! यी गाउलेले किन आरनलाइ ब्यवस्थित गर्दैनन् ह!एउटा खास्टो फेरि अलिकति माथी कान सम्मै सरेको छ सहरिया बाबुको कोठामा जति धारिलो कोदालो आरन बाट निस्केको छत्यति धारिलो छ सधियारको यो खनाइ गाउभरि नै कुनै भेग नछोडी गुटगुटका मान्छेको छलफल सधियारले खनेको राक्षसि खनाइको वकालत आ आफ्ना गुइया सामु गर्नमा केन्द्रित छ असार मास गाउको कुनै भेगको छलफलमा उ र उस्को गुइया पनि छलफलको विषय बन्छन् होलाम जोसुकैलाई लिएर पनिएक सहज खराब कल्पना गर्न सक्छु


कविता-ए बर्खे झरी

कविता-ए बर्खे झरी

ए बर्खे झरीयो साल त तिमीलेहिउँदका घाउहरुनपुरिदै मीठोशीतल दिनेगानाका स्वरकम्पनहरुबजाएरमेरै धरतीमाचाडै पाइलाटेकेछौ


उसँग अपरिचित म

उसँग अपरिचित म

विवाहकाे कुराले उसकाे मनमा मलाई वुझ्ने चाहना बढ्यो नामथर पत्ता लगाई फेसबुकमा रिक्वेस्ट अनि फलाे गर्याे मैले पनि फ्रेन्ड रेक्वेस्ट एसेप्ट गरेँ अनि कुराकानी हुन थाल्याेहाँसिमजाक रमाइलोमै हाम्रो कुराकानी अगाडि बढ्यो ।।।


Ad
Ad
Ad